Ustalając plan spłaty wierzycieli sąd bierze pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego, konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu oraz ich potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych wierzytelności w postępowaniu upadłościowym.

W kwestii możliwości zarobkowych upadłego, sąd uwzględni aktualną sytuację finansową upadłego, jak również jego doświadczenie zawodowe, wykształcenie oraz stan zdrowia.

Należy mieć również na względzie, że ograniczenia egzekucji nie wiążą przy ustalaniu planu spłaty. Sąd może, przy ustaleniu kwoty przypadającej na spłatę wierzycieli, wziąć pod uwagę całość środków finansowych upadłego, w tym kwotę różnego rodzaju niepodlegających zajęciu zasiłków i innych świadczeń, także tzw. 800+, oraz pozostawić do dyspozycji upadłego kwotę mniejszą niż najniższe wynagrodzenie, niepodlegające zajęciu. Jeżeli ocena całokształtu sytuacji ekonomicznej i życiowej upadłego uzasadnia przekonanie , że może on przeznaczyć określoną kwotę na spłatę wierzycieli, bez nadmiernego uszczerbku dla normalnego funkcjonowania swojego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, to limity egzekucyjne nie stanowią ograniczenia dla ustalenia planu spłaty. W tym bowiem wypadku sąd uwzględnia indywidualną sytuację upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu. W danym przypadku może być zasadne pozostawienie upadłemu do dyspozycji, na okres wykonywania planu spłaty, kwoty wyższej niż wynika z przepisów o ograniczeniu egzekucji, czasem zasadne będzie ustalenie planu spłaty przy pozostawieniu do dyspozycji upadłego kwoty niższej niż kwota niepodlegająca zajęciu.

Sąd wydaje rozstrzygnięcie w zakresie ustalenia planu spłaty po przeprowadzeniu rozprawy, jeżeli któryś z legitymowanych podmiotów, którymi są upadły, syndyk i wierzyciel, złożył wniosek o przeprowadzenie rozprawy. Jeżeli żaden z wymienionych podmiotów nie złożył wniosku o przeprowadzenie rozprawy, sąd wyda stosowne postanowienie na posiedzeniu niejawnym.