Środki przymusu, które mogą być stosowane wobec upadłego

Sędzia -komisarz, a w przypadku jego braku wyznaczony sędzia, może zastosowanie środki przymusu jeżeli upadły:

  1. ukrywa się lub ukrywa swój majątek,
  2. uchybia swoim obowiązkom albo po ogłoszeniu upadłości dopuszcza się czynów mających na celu ukrycie majątku, obciążenie go pozornymi zobowiązaniami lub w jakikolwiek sposób utrudnia ustalenie składu masy upadłości.

W przypadku wystąpienia wskazanych powyżej uchybień, wobec upadłego może zostać orzeczona grzywna z możliwością zamiany jej na areszt. Najskuteczniejszą jednak sankcją jest umorzenie postępowania.

Jeżeli upadły nie wykona czynności, do której dokonania jest zobowiązany, sędzia-komisarz albo wyznaczony sędzia po wysłuchaniu go, wyznaczy mu termin do wykonania tej czynności i zagrozi grzywną w przypadku, gdyby w wyznaczonym terminie czynności nie wykonał. Po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego upadłemu nałoży natomiast na niego grzywnę i jednocześnie wyznaczy nowy termin do wykonania czynności, z zagrożeniem surowszą grzywną. W jednym postanowieniu sąd może wymierzyć grzywnę nie wyższą niż 15 000 zł. Dodatkowo sąd równocześnie orzeka, wraz z wymierzeniem grzywny na wypadek jej niezapłacenia, zamianę grzywny na areszt, licząc 1 dzień aresztu od 50 do 1500 zł grzywny, przy czym ogólny czas trwania aresztu nie może przekroczyć w tej samej sprawie 6 miesięcy.

Jeżeli ustanie potrzeba stosowania środków przymusu, w szczególności gdy upadły wykona swój obowiązek, sędzia-komisarz albo wyznaczony sędzia uchyli środki przymusu.