W wyroku rozwodowym sąd wskazuje, czy i który z małżonków ponosi winę rozkładu pożycia. Oznacza to, że w sentencji wyroku sąd stwierdza, że rozwód nastąpił z winy obojga małżonków, jednego z nich lub bez ich winy. Na zgodne żądanie małżonków sąd nie orzeka o winie – wówczas następują skutki takie, jak gdyby żaden z małżonków nie ponosił winy.

O zawinieniu w rozkładzie pożycia małżeńskiego stron możemy mówić w przypadku wystąpienia zdrady, przemocy fizycznej/psychicznej, nadużywania środków odurzających, takich jak alkohol czy narkotyki. Inne sytuacje, choć trudniejsze do przeforsowania, to m.in.: stagnacja zawodowa/pracoholizm, nielojalność, złe relacje z rodziną współmałżonka, różnica światopoglądu/charakteru, choroba psychiczna, porzucenie rodziny, zmiana religii, brak zaangażowania w życie rodziny.

Wybór orzeczenia rozwodu z wyłącznej winy współmałżonka determinuje konieczność wskazania na konkretne argumenty i przykłady zachowań partnera. Znaczenie mogą mieć wszelkie nieprawidłowe zachowania małżonka w czasie trwania małżeństwa, jednak za najbardziej znaczące należy uznać te pierwotne i dominujące jako zalążek dalszego pasma pogarszania się relacji małżeńskiej.