Na wstępie należy wskazać, że niezależnie od wyniku sprawy w przedmiocie władzy rodzicielskiej (nawet w przypadku jej pozbawienia) rodzic ma prawo i obowiązek realizowania kontaktów z dzieckiem. Może zdarzyć się tak, że jakikolwiek kontakt stanowiłby zagrożenie dla dziecka. Jednak są to przypadki skrajne. W sytuacji, gdy kontakt z rodzicem jest pożądany ale wymaga kontroli, wprowadza się niekiedy możliwość widywania z dzieckiem w obecności drugiego rodzica albo kuratora. Regulowane jest również miejsce, w którym mają odbywać się takie kontakty. Mogą być ustalone w miejscu zamieszkania dziecka lub w miejscu zamieszkania rodzica wykonującego rozstrzygnięcie o kontaktach.

W sytuacji, gdy nie ma wątpliwości co do sposobu odbywania kontaktów dziecka z rodzicem, u którego na co dzień dziecko nie przebywa, problem zazwyczaj polega na akceptacji przez obie strony konkretnych dni i godzin wykonywania kontaktów. Dobrym rozwiązaniem jest przygotowanie zestawienia wizyt w sposób wyczerpujący, by zapobiec kolejnym konfliktom wynikającym z niedomówień. W kwestii kontaktów istnieje możliwość sformułowania wniosku o nieorzekanie o kontaktach. Jednak wniosek ten musi podzielać drugi rodzic.

Podsumowując, w pierwszej kolejności warto rozważyć możliwość polubownego porozumienia się z drugą stroną. Warto pamiętać, że władza rodzicielska i kontakty to dwie niezależne od siebie regulacje. Może również zaistniej sytuacja, w której będzie istniała możliwość porozumienia się jedynie co do jednej z tych kwestii. Jeżeli jest taka szansa, to warto podjąć inicjatywę, gdyż znacząco przyspieszy to sprawę i ograniczy niepotrzebne emocje, również u dzieci.